Dinsdag 14 februari – Pas als we op de busterminal staan rond 08.00 besluiten we of we de reis naar Cebu City in één dag zullen doen of dat we die in San Carlos in twee delen hakken. Er gaat een bus rechtstreeks inclusief de boot overtocht van het eiland Negros naar het eiland Cebu, geschatte reistijd 8 uur. Doen we, dan hebben we morgen een hele dag in Cebu voordat we donderdagmiddag naar Taiwan vliegen. Natuurlijk worden het tien uur. Dat kwam vooral omdat we drie uur op de boot moesten wachten. Dat de chauffeur na die drie uur en een overtocht van anderhalf uur na precies 10 minuten rijden een stop inlast om te eten deert ons niks😡. Het is een druilerige dag zodat we van Mt. Kanlaon, een actieve vulkaan die we passeren door de wolken niets zien. Als we in Cebu City aankomen hebben we in vierenhalve week een mooi rondje gemaakt.
___________________________________________________
Klik hier of op de foto voor onze Polarsteps om alle reisverslagen van Filipijnen te lezen
___________________________________________________________
We eindigen in dezelfde hoteltoren waar we op 17 januari begonnen. Het was een mooi rondje. We hebben genoten van de stranden en de wereld onder water. Het land is zo enorm groot dat het goed is dat we het compact hebben gehouden, slow travel zoals we het willen. Jammer dat Judith ziek werd maar ja shit happens. Het was vier weken lang warm, spijkerbroek is onderin de rugzak gegaan en niet meer gezien😉. We laten de Filipijnen achter ons en gaan op weg naar Taiwan. We zijn erg benieuwd, het zal een andere wereld worden. De Filipino’s waren gastvrij en vriendelijk. Nog even terugblikken op wat ons is opgevallen: – buskaartjes vooraf kopen doen ze niet aan – het ‘graag gedaan’ is een grappige lange ‘welcoooooome’ – we hebben ontelbare kerken gezien. Van baptisten tot jehova’s, van klein en bouwvallig tot gigantische gebouwen van vooral In Christo. Even binnen lopen kon niet, vonden we best jammer – pawnshops te kust en te keur met de Palawan Pawnshop als grootste keten – ook veel grote ketens voor kip en burgers en vooral veel bakeshops met meestal meisjesnamen – en dan die ene cd met Power of Love balads, die hebben we vaker gehoord dan dat ik ooit mijn eerste cassettebandje heb afgespeeld
Woensdag 15 februari liggen we in Cebu City aan het zwembad te lezen, kijken we een filmpje en eten we voor het laatst zo’n heerlijke curry. Tot in Taiwan!