Zondag 6 maart –
We hadden gisteren nog gevraagd hoe laat de eerste bus naar Pereira zou vertrekken maar moeten alsnog een half uurtje wachten. Jammer want het zal toch al een lange reisdag naar Medellin worden. Om 8.00 vertrekken we en zijn binnen het uur in Pereira en kunnen drie kwartier later verder naar Medellin, een uurtje of zeven bussen in een grote dubbeldekker. De route is één van de mooiste die we met een bus hebben gemaakt. Eerst door het dal langs de wild stromende bruine Rio Cauca waar het soms schemerig wordt door de hoge groene wanden jungle-groen.
De weg slingert door het dal waar op veel plaatsen aan de weg wordt gewerkt en er veel nieuwe bruggen in aanbouw zijn. Het gaat soms tergend langzaam maar aan het eind zal blijken dat ze daar altijd rekening mee houden want we zullen zowaar maar een kwartiertje langer onderweg zijn dan de aangekondigde zeven uur. Dit is de belangrijkste route tussen de twee grote steden Cali en Medellin. Die gaat vervolgens ook nog eens de hoogte in, tot ver boven de tweeduizend meter. We rijden door drie lagen bewolking en daarboven zien we de zon net niet doorbreken. Elke bocht geeft weer een ander mooi uitzicht en het zijn heel veel bochten.
___________________________________________________________
Klik hier of op de foto voor onze Polarsteps om alle reisverslagen van Colombia te lezen
___________________________________________________________
De laatste vijftien van de tweehondervijftig kilometer gaan bijna vlak naar Medellin dat op vijftienhonderd meter hoogte ligt omringd door bergen. Vanaf het busstation zijn we met de taxi snel bij ons hotel. Voor het eerst in ruim vijf maanden is onze boeking via Booking.com niet ontvangen en met erg weinig begrip en veel chagrijn krijgen we een grotere kamer voor hetzelfde tarief. Dat ook nog eens nadat die chagrijnige dame beweerde dat we in het verkeerde hotel stonden en ons verder de straat in stuurde naar volgens haar het juiste hotel.
Welkom in Medellin, stad van de eeuwige lente. De temperatuur is aangenaam en het heeft net lekker geregend. De kamer en het hotel zijn prima met een infinity pool op het dakterras en weids uitzicht rondom over de stad. Die ligt in een dal en wordt aan alle kanten omsloten door bergen. Heel mooi met al die lichtjes. De buurt is voelt niet heel erg tof en we lopen in het donker snel een restaurant binnen. We hebben een kitchenette in de kamer en kunnen zelf koffie en thee zetten. By the way: alweer een warme douche😉.
Maandag 7 maart
We hebben niet afgewacht of we nog langer kunnen blijven en voor twee nachten al een ander hotel geboekt. Tien minuutjes met de taxi. Leuk hotel in een fijne en veilige woonwijk en een vriendelijk ontvangst. Ook in Medellin moeten we extra oppassen op onze veiligheid maar zullen ons nooit onveilig voelen, sterker nog het voelt als een prettige stad in de wijken waar we komen. Ooit was het de stad van Pablo Escobar en de geweldadigste stad van het land. Blijkbaar is er heel veel veranderd. We gaan het zien. We nemen de metro en aansluitend de metro- kabelbaan helemaal naar het eindpunt. De kabelbaan gaat heel dicht over duidelijk armere wijken van de stad en werd gebouwd om die wijken, gebouwd op steile hellingen, te ontsluiten. We gaan zo dicht over de huizen dat we hier en daar gewoon binnen kunnen kijken. We genieten van het uitzicht bij het eindstation en nemen dezelfde route terug naar beneden en vervolgens gaan we naar La Communa 13. Ooit de gevaarlijkste wijk, nu een creatieve wijk met veel kunstenaars. Het staat bekend om zijn grafitti. We slaan de vier uur durende grafittitour over en lopen op eigen houtje over de hoofdpaden. We blijven weg van de kleine, smalle, stijle straatjes. Best een lekkere sfeer met natuurlijk veel en harde muziek. Hier is de wijk niet met een kabelbaan maar met roltrappen verbonden met de stad beneden.
Het is helder, licht bewolkt en een graad of 23. Dat is hier een groot deel van het jaar het geval en de reden waarom ze het de stad van de eeuwige lente noemen. Dat komt niet door de geschiedenis. We dalen weer af, lunchen met kip asado en apenado met frietjes en nemen de metro (die bovengronds loopt) naar de wijk Poblado. Hier veel restaurants, bars en koffiezaakjes. Als het donker wordt gaan we voor de zekerheid maar terug naar het hotel.
Dinsdag 8 maart
Als eerste bezoeken we het museum Palacio de la Cultura in het centrum dat het Institute of Culture and Heritage van de regio Antioquia huisvest. Het is gelegen aan een plein met veel beelden van Botero. Die kwamen we de eerste dag in Bogota ook al tegen en later ook op diverse andere plekken. We beginnen ze bijna mooi te vinden en hebben ook gezien dat heel veel Colombianen dezelfde rondingen hebben. Als overgewicht in Nederland een probleem is dan moet dat hier zeker het geval zijn. Niemand lijkt er moeite mee te hebben want er wordt lekker op los gegeten met niet al te gezonde componenten. Vrouwen hebben ook geen enkel probleem om dat overgewicht te tonen. We hebben nog nooit zo veel blote buiken in het straatbeeld gezien als in Colombia, van jong tot oud. We lunchen vegetarisch (het kan wel) bij Govinda op de eerste etage met zicht op de mensenmassa onder ons. We kijken de wedstrijd van Hilke en dan vinden we het te laat om nog een museum te bezoeken en gaan terug naar het hotel waar we in de buurt een hamburger eten. Wij doen ook rustig mee met de eetcultuur. Groente hebben we niet gezien vandaag. Die eten we zowiezo nog steeds te weinig, fruit eten we genoeg. Woensdag 9 maart Een vroege wekker en dan een taxirit van 35 kilometer naar het vliegveld dat hoog boven de stad ligt. We hebben lang gezocht naar een goedkoop vliegticket. De meeste vluchten naar Europa gaan via de Verenigde Staten. Ook bij een tussenstop is daar een vaccinatiebewijs nodig, waarbij ze geen Asrea Zenica accepteren. Laat Judith dat nu net hebben. We nemen geen risico en kwamen een goedkope vlucht van Cancun naar Amsterdam tegen met Tuifly. Mexico laat iedereen toe dus dan maar via Mexico en als we daar dan toch zijn kunnen we wel een paar dagen aan het strand liggen. Das wel grappig dat we hier terecht komen. In 1994 (of 1995) gingen we op vakantie naar Mexico en zouden we de eerste twee dagen in Cancun blijven. In het vliegtuig kwamen we een Nederlands stel tegen die adviseerde om direct door te gaan naar het iets zuidelijker gelegen Playa del Carmen. Zodoende hebben we Cancun toen overgeslagen. Om 9.39 stipt vertrekken we en hebben we een tussenstop in Panama.