Dinsdag 23 november –
We zouden om 10.15 naar Kisumu vertrekken, maar dat wordt een uur later. De gehoopte luxe bus ……..helaas. Weliswaar drie rijen grote vrijstaande stoelen maar aan rijcomfort ontbreekt alles en dat in combinatie met een matig wegdek geeft geen echt comfortabel gevoel. Het eerste deel gaat langzaam en ook omhoog. Het wordt steeds groener en ook de dennebomen komen terug net als de rit naar Nakuru. Als we dan vanaf 2500 meter gaan dalen richting Lake Victoria verandert alles, het landschap wordt glooiend en verder dan het oog reikt zien we alleen maar theeplantages en nog eens theeplantages. Alles is knalgroen en er zijn veel plukkers aan het werk. Na de thee volgt een klein stuk met rijstvelden die net zo groen zijn en dan komen we net binnen de vier uur aan in Kisumu.
______________________________________________________________________
Klik hier of op de foto voor onze Polarsteps om alle reisverslagen van Kenia te lezen
______________________________________________________________________
We nemen een tuktuk en rijden zo naar ons appartement Kiboko View. We hebben vanaf het dakterras uitzicht op het immense meer, dat net zo groot is als Nederland en België samen. We zitten aan een baai en daar al heb je het idee dat je aan zee zit, zo weids is het uitzicht. Het appartement is erg klein. Kleine keuken, piepklein balkon, kleine woonkamer met een hoekbankje en een slaapkamer zo groot als de twijfelaar die er in staat. Onze host Charles zien we niet, alleen een rare gozer die beheerder is denken we. Ook een jongedame komt in beeld van wie we water en een tweede handdoek krijgen. We hebben het al eerder meegemaakt dat we met de verhuurder van een appartement alleen contact via app hebben. We nemen een tuktuk naar de Westside mall voor koffie/thee bij Java House met een muffin en doen daarna boodschappen bij de Foodplus supermarkt in dezelfde mall. We zijn op tijd terug om de sunset boven Lake Victoria te zien vanaf ons dakterras. Het appartement is dan wel klein en ligt best ver buiten de stad, dit is heel gaaf. Toch gaan we op zoek naar iets groters dichter bij het centrum. We koken zelf en kijken voor het eerst een film (grote tv en Netflix).
Woensdag 24 november
We hebben een ander appartement dichtbij het centrum. We wilden meer ruimte en met een grote keuken, drie slaaplamers, drie badkamers, balkon, patio en een redelijk grote woonkamer met zithoek hebben we dat ook. Tot verbazing van onze host Sophie hebben we het appartementencomplex, waar ze zelf ook woont, zonder verdere aanwijzingen gevonden. Tot in de namiddag zijn we bezig met de voorbereidingen voor onze volgende bestemming Egypte. Visa online aanvragen. Ons papieren vaccinatiebewijs zou voldoende moeten zijn, een PCR test is niet nodig. Dan nog de vluchten naar Nairobi en Cairo. Na goedkeuring van de visa gaan we pas boeken. We lopen de stad in en vinden zowaar een geldwisselaar die onze Tanzaniaanse shilling tegen een slechte koers wisselt. Eerder wilde niemand dat doen, ook banken niet maar het zal wel komen omdat we dichterbij Tanzania zitten. De stad bevalt ons prima en doet een beetje aan Tanga in Tanzania denken. Het is de derde grootste stad van het land maar heeft niet de hectiek van Mombassa en Nairobi. We lunchen met een heerlijke biryani rijst en doen boodschappen voor een lichte avondmaaltijd in de United Mall bij de Carrefour. Er zijn drie malls in de stad maar die stellen eigenlijk weinig voor. ‘S avonds kijken we, languit op de bank weer een film met koffie/thee en een reep chocola.
Donderdag 25 november
om een uur of 13.00 maken we een wandeling naar Hippo Point (4 kilometer enkele reis) aan het meer. Het is een bekende spot voor de inwoners van Kisumu maar als je denkt dat het dan ook maar een beetje toeristich ontwikkeld is, dan zit je er naast. Het is erg armetierig en er wordt onder wat provisorische zeiltjes wat gekookt onder het mom van een restaurantje. We blijven even zitten in de warme wind die het meer best onstuimig maakt. Ook elders langs de lange waterlijn is er geen plek om lekker te eten of te drinken behalve bij de prive resorts en clubs. De overheid heeft plannen om over een lengte van 26 kilometer het toerisme te gaan stimuleren met promenades, strandjes, winkels, restaurants etc. Die plannen zijn al jaren oud maar er gebeurd niets terwijl het een super locatie is om de stad een boost te geven. Op de heenweg liepen we door het welgestelde deel van Kisumu. Brede wegen, schone graskanten, grote huizen allemaal met veel electrisch prikkeldraad, vlijmscherpe mesjes en punten beveiligd. Het is er zeer rustig op straat. Op de terugweg lopen we een paar honderd meter zuidelijk langs de ringroad die de afscheiding is naar het deel van de stad waar de meeste mensen wonen. Het stikt van de scholen en kerkjes en het geheel mag je gerust een sloppenwijk noemen. De van golfplaten gebouwde huizen en winkeltjes ogen armoedig. Het is er wel veel levendiger en er gebeurd van alles langs de weg. We worden natuurlijk wel aangekeken maar voelen ons helemaal niet onrustig op die plek. Boeiend om dat kilometers lang te zien gebeuren. Kindereren gaan huiswaarts vanuit school en worden door opa met een tuktuk opgehaald, vrouwen steken de vuren van houtskool aan om uit zwartgeblakerde grote potten en pannen eten te verkopen. Huisjes die wel van steen zijn hebben vaak de groene kleur van de grootste telecomprovider Safaricom. Ieniemiene nagelstudiootjes, kappers, manicure en pedicure shopjes worden afgewisseld door een las of bandenbedrijfje. Boodschappen doen we bij een grote Naivas supermarkt en als we terug zijn barst het eerste echte onweer los in zeven weken. Zou de korte regentijd nu dan echt beginnen. We ontvangen bericht dat onze visa zijn goedgekeurd en kunnen dan op zoek naar de beste tickets voor zaterdag. Keuze is reuze en we kiezen voor Kenia Airways naar Nairobi en Emirates naar Cairo. Het zijn twee losse tickets want dat is veruit het goedkoopst en die kunnen we ook nog eens bij Budget Air boeken. Hopelijk gaat de aansluiting goed, we nemen wel een vroege vlucht naar Nairobi om wat extra speling te hebben bij vertraging. We gaan dus overmorgen naar Egypte!
Vrijdag 26 november
we gaan proberen om op eigen gelegenheid het laatst overgebleven primair regenwoud van Kenia te bezoeken, Kakamega forest. Sophie had ons een auto met chauffeur voorgesteld maar die vonden we veel te duur. We nemen vanuit het grote busstation op de hoek van de twee grootste highways een directe matatu naar Kakamega town. Grappig dat als we komen aanlopen we meteen worden aangesproken waar we heen willen en dat we dan kruip door sluip door, door een willekeurige man naar het juiste verhicle worden gebracht. Kleine vergoeding van € 0,15 volstaat. We stappen in en dan is het wachten tot ie vol is zodat we kunnen vertrekken. Er zijn drie chauffeurs nodig, eentje mag de wagen keren, eentje mag de wagen tot buiten het busstation rijden en dan pas stapt de daadwerkelijke chauffeur in. Direct is vanochtend betrekkelijk want we stoppen in elke dorpje. We weten dat het vanuit Kakamegantown nog ongeveer 10 kilometer naar de ingang van het park is maar niet hoe we daar moeten komen. Als we uitstappen regelen we een tuktuk met een chauffeur die niet weet waar het is, hij wordt daarom maar bijgestaan door een motochauffeur die lekker meerijdt. We moeten 1500 shilling gaan betalen. Dat is echt een boel geld en we stemmen omdat er geen alternatieven zijn. De weg is abominabel slecht en langzaam maar zeker snappen we dat bedrag van 1500 wel. We doen een dik uur over die 10 kilometer en de tuktuk heeft dan volgens mij onderhoud nodig. We hebben de keuze uit een short walk van 2 of een long walk van 4 uur en gezien de lange terugweg en de kans op regen kiezen we voor de korte. Met gids gaan we op pad. Het zuidelijk deel van het Kakamega forest reserve wordt de laatste jaren in stand gehouden door een samenwerking van de overheid en bewoners. Voor die tijd waren de belangen niet gelijkgestemd en werd het regenwoud steeds kleiner. Overigens begonnen de Britten honderd jaar geleden al met het kappen ten gunste van de theeplantages. Het is best koel door het dichte bladerdek en al snel zien black/white colobus en redtail monkeys. Ook een Grada vogel (of zoiets, moet ik nog even nakijken) en een Hornbill die ons meteen paars onderschijt. De hornbills produceren een geweldig lawaai in het stille forest. Heerlijk wandeling met een prima gids die redelijk engels spreekt. Hij heeft ook zichtbaar last van de muggen, wij met onze deet gelukkig niet. De weg terug gaat een stuk sneller en rond 16.00 zijn we terug in Kisumu. Boodschappen, koken en een filmpje kijken.
Zaterdag 27 november
We vliegen om 15.10 vanuit Kisumu naar Nairobi (50 minuten vliegen) en dan om 23.55 naar Cairo (twee keer 5 uur met tussenstop twee uur in Dubai. Met een uurtje tijdverschil zijn we dan om 10.30 in Cairo. Vanochtend moeten we alleen nog visa en vaccinatiebewijs printen. Dat gaat razendsnel in een copyshop in de United Mall. We drinken nog een laatste thee en koffie bij Java House en gaan ruim op tijd om 12.00 al richting Kisumu Airport. We zullen bijna 24 uur onderweg zijn. Hopelijk gaat alles goed met de vluchten, visa en vaccinatiebewijzen.